Geef jongeren uit ZIKOS eindelijk erkenning en steun bij herstel

Twee jaar na het verschijnen van het rapport ‘Eenzaam gesloten’ vraagt ervaringsdeskundige Jason Bhugwandass met ‘Eenzaam gestorven’ opnieuw aandacht voor jongeren die geplaatst waren op ZIKOS-afdelingen, de zwaarste vorm van gesloten jeugdzorg. NJR ondersteunt zijn oproep tot erkenning en de aanbevelingen uit het rapport. 

‘Eenzaam gesloten’ zorgde twee jaar geleden voor veel aandacht in de media en de politiek. Helaas bleef opvolging, in de vorm van onder meer excuses en nazorg, uit. Met een groot deel van de geïnterviewde jongeren gaat het nog steeds niet goed, een aanzienlijk deel is zelfs overleden. Wij wensen alle nabestaanden veel sterkte toe. 

Jason heeft met zijn rapport opnieuw laten zien welke gevolgen plaatsing op de ZIKOS-afdelingen had. Onmenselijke behandelingen, misbruik en misstanden hebben voor het merendeel van de zeventig geïnterviewde jongeren voor langdurige mentale en fysieke klachten gezorgd. Die problemen werken door in onder andere hun financiële positie en woonsituatie.  

Oproep aan minister en instanties 

Jongeren uit de ZIKOS-afdelingen zijn vaak jarenlang structureel niet gehoord en verdienen alle steun van instanties bij wat zij nodig hebben en vragen voor herstel. Op basis van nieuwe gesprekken met jongeren doet Jason in ‘Eenzaam gestorven’ daarom acht aanbevelingen. Wij roepen de minister, gemeentes, jeugdzorginstellingen en andere geadresseerden op om deze aanbevelingen op te volgen. Daar gaan we ons vanuit onze betrokkenheid als adviseur bij de Hervormingsagenda Jeugd ook actief voor inzetten. Maak excuses, specifiek aan jongeren die op ZIKOS-afdelingen hebben gezeten, en geef ondersteuning bij hun herstel, afgestemd op persoonlijke behoeften. En zorg voor reflectie op de passiviteit na het vorige rapport én op de werkwijze van instellingen.  

Laat jongeren meepraten en meebeslissen 

We vinden het belangrijk dat de belangen van de jongeren altijd vooraan staan en dat jongeren altijd inspraak hebben en mogen meebeslissen over hun eigen zorg en het beleid daar omheen. Vorige week bleek uit onderzoek van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd weer dat jongeren in de gesloten jeugdzorg zich te weinig gehoord voelen. Het rapport van Jason laat nog maar eens zien hoe waardevol en noodzakelijk het is om jongeren vanuit hun eigen ervaring zélf mee te laten praten.